Epicykloida Augusta

Konforemne dwuarkuszoweTwórca: Franz AugustRok powstania: 1874

Epicykloida Augusta jest jednocześnie mapą i ozdobnym eksperymentem geometrycznym. Jej sercowaty obrys pokazuje, że kartografia nie musi wybierać tylko między prostokątem i elipsą.

Przewodnik po odwzorowaniu

Mapa, która wygląda jak ornament matematyczny

August Epicycloidal natychmiast zwraca uwagę kształtem. W świecie zdominowanym przez prostokątne mapy taka forma działa jak przypomnienie, że spłaszczenie globu jest wyborem projektowym. Obrys nie jest dodatkiem; on mówi, jak powierzchnia kuli została przełożona na płaszczyznę.

Jako rzut konforemny potrafi chronić lokalne kąty, ale jego nietypowa forma sprawia, że trudno używać go jak codziennego atlasu. Najlepiej działa wtedy, gdy chcesz zaciekawić odbiorcę i pokazać, że matematyka map bywa zaskakująco plastyczna.

Siatka kartograficzna świata

Wczytywanie siatki mapy...

Właściwości zniekształceń

CechaCharakterystyka
Powierzchnia
ZniekształconeSilnie zniekształcana (drastyczny wzrost przy krawędziach)
Kształt
ZachowanaZachowany lokalnie (odwzorowanie wiernokątne, konforemne)
Odległości
ZniekształconeSilnie fałszowane
Kąty i kierunki
ZachowanaZachowane (wierne kąty)
Ciągłość
ZachowanaZachowana (świat zamknięty w krzywej dwulistnej)

Historia i geneza

Zaprojektowane w 1874 roku przez niemieckiego matematyka Franza Augusta. Jest to rzut konforemny (zachowujący kąty), który wpisuje cały glob ziemski w kształt sercowatej epicykloidy.

Zastosowanie

Matematyczna kartografia, rzadkie mapy ozdobne o wysokich walorach estetycznych.

Jak czytać tę mapę?

To mapa jak ozdobny wykres funkcji: piękna, logiczna, ale wymagająca zwolnienia tempa czytania.

  • Zwróć uwagę na obrys, bo on zdradza geometrię rzutu.
  • Kształty lokalne mogą być przekonujące, ale globalny układ jest nietypowy.
  • Najlepiej porównywać ją z innymi rzutami egzotycznymi.
  • Nie używaj jej do szybkiego sprawdzania relacji politycznych.

Co zyskujesz, co tracisz

August chroni kąty lokalne, ale płaci za to nietypowym obrysem i zniekształceniami globalnymi. To kompromis atrakcyjny wizualnie, lecz trudny użytkowo.

Najlepsze do

Ilustracje, historia kartografii, lekcje o geometrii i estetyce map.

Unikaj przy

Mapy polityczne, edukacja pierwszego kontaktu, porównania powierzchni.

Ciekawostki, które warto zapamiętać

  • Rzut powstał w XIX wieku i do dziś wygląda zaskakująco nowocześnie.
  • Sercowaty kształt sprawia, że łatwo zapamiętać go po jednym spojrzeniu.
  • To dobry przykład, że odwzorowanie mapy może być także decyzją estetyczną.

Najlepsze linki wewnętrzne to te, które pomagają myśleć. Te rzuty pokazują inne odpowiedzi na ten sam problem: jak spłaszczyć kulę.

Czytaj dalej o mapach, które zmieniają intuicję

Często zadawane pytania

Służy do celów kolekcjonerskich, dekoracyjnych oraz jako zaawansowany przykład zastosowania analizy zespolonej i funkcji konforemnych w kartografii.

Nie wolno stosować go do atlasów szkolnych i map pomiarowych z uwagi na monstrualne zniekształcenia skali i powierzchni przy brzegach sercowatej ramki.

Kraje leżące na obrzeżach siatki (np. Nowa Zelandia, wschodnia Syberia w Rosji, Australia), które ulegają gigantycznemu powiększeniu i zniekształceniu ogólnemu.

Kraje leżące w centrum rzutu (np. kraje Afryki Zachodniej, Algieria, a także Europa Zachodnia i Środkowa, w tym Polska), gdzie zniekształcenia są znikome.

Jest to rzut konforemny, co oznacza, że w dowolnym małym punkcie kształty są zachowane. Jednak z powodu ograniczonej powierzchni sercowatej linii brzegowej, kraje leżące na krańcach mapy ulegają olbrzymiemu powiększeniu.