Odwzorowanie Spilhausa

WiernokątneKwadratoweTwórca: Athelstan Spilhaus (na bazie rzutu Adams World in a Square II z 1925 roku)Rok powstania: 1979

Odwzorowanie Spilhausa odwraca tradycyjną perspektywę kartografii: zamiast ciągłości kontynentów, chroni spójność wód wszechoceanu. To ukośny rzut w kwadracie, w którym lądy są porozrywane na strzępy, tworząc ramę dla jednego, wspólnego oceanu.

Przewodnik po odwzorowaniu

Świat z perspektywy ryb i prądów oceanicznych

Mapa geofizyka i oceanografa Athelstana Spilhausa, nad którą pracował od 1942 roku, a w obecnej, kwadratowej formie opublikował w 1979 roku, zmienia sposób postrzegania Ziemi. Tradycyjne odwzorowania dzielą oceany na krawędziach (np. Pacyfik na dwie części), co utrudnia badanie prądów morskich. Spilhaus przeniósł rozcięcia na ląd, dzieląc Azję oraz obie Ameryki, aby pokazać globalną, połączoną sieć wodną skupioną wokół Antarktydy.

Matematycznie rzut opiera się na wiernokątnym rzucie Adamsa w kwadracie (Adams World in a Square II) o ukośnej orientacji. Ponieważ jest to rzut wiernokątny, lokalne kształty wysp i linii brzegowych są zachowane prawidłowo. Skutkiem ubocznym jest jednak ogromne zniekształcenie rozmiaru lądów położonych przy krawędziach kwadratu (takich jak Azja czy Ameryka Północna), które są rozciągnięte do gigantycznych rozmiarów.

Siatka kartograficzna świata

Wczytywanie siatki mapy...

Właściwości zniekształceń

CechaCharakterystyka
Powierzchnia
ZniekształconaSilnie zniekształcona: rzut wiernokątny mocno powiększa lądy przy krawędziach i narożnikach kwadratu (na naszej mapie zwłaszcza Argentynę, Chiny, Kanadę i USA)
Kształt
ZachowanyZachowany lokalnie (rzut wiernokątny), z wyjątkiem czterech narożników kwadratu
Odległości
ZniekształconeZniekształcone w skali globu; skala bardzo się zmienia między środkiem a krawędziami kwadratu
Kąty i kierunki
ZachowaneZachowane lokalnie (rzut wiernokątny), z wyjątkiem czterech narożników kwadratu
Ciągłość
PrzerwanaPrzerwana na lądach: krawędź kwadratu rozcina Azję oraz Amerykę Północną i Południową, za to ocean światowy jest ciągły

Historia i geneza

Południowoafrykańsko-amerykański geofizyk i oceanograf Athelstan Spilhaus już w 1942 roku szukał sposobu, by pokazać wszechocean jako jedno, nieprzerwane ciało wodne i łatwiej wizualizować prądy morskie. Mapę w kwadracie, znaną dziś jako rzut Spilhausa, opublikował w 1979 roku z pomocą Roberta Hansona i Ervina Schmida z amerykańskiej służby geodezyjnej. To ukośna wersja wiernokątnego rzutu Adams World in a Square II z 1925 roku, obrócona tak, aby cięcia przebiegały przez lądy, a Antarktyda leżała blisko środka.

Zastosowanie

Wizualizacja prądów morskich, temperatury i zasolenia wód, rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń oceanicznych oraz migrowania fauny morskiej. Niezwykle cenne narzędzie w oceanografii i edukacji o ekosystemach wodnych.

Jak czytać tę mapę?

Wyobraź sobie, że patrzysz na Ziemię 'od dołu' (od bieguna południowego), a lądy rozsuwasz jak kurtynę na brzegi kwadratowego ekranu, zostawiając całą wodę nienaruszoną w środku.

  • Zlokalizuj Antarktydę blisko środka mapy. To serce światowego oceanu.
  • Śledź trasę z Afryki do Ameryki drogą morską; zobaczysz, że nie napotkasz żadnych rozcięć na mapie.
  • Znajdź Rosję, Kanadę i Chiny. Krawędź kwadratu je rozcina, a Kanada i Chiny są przy niej mocno powiększone.
  • Używaj tej mapy do analizowania globalnego obiegu prądów morskich, nie do porównywania powierzchni państw.

Co zyskujesz, co tracisz

Spilhaus poświęca ciągłość i proporcje lądów, aby uzyskać absolutną spójność oceanów na wiernokątnej siatce w kwadracie.

Najlepsze do

Map oceanograficznych, ilustrowania zmian klimatu, prądów morskich, migracji morskich oraz lekcji o geocentrycznych uprzedzeniach.

Unikaj przy

Map politycznych, nawigacji lądowej, nauki o powierzchniach kontynentów.

Nie wiesz, czy to odwzorowanie pasuje do Twojej mapy? Odpowiedz na trzy pytania w kreatorze →

Chcesz zobaczyć je obok innego odwzorowania? Porównaj: Rzut Spilhausa vs Mercator →

Ciekawostki, które warto zapamiętać

  • Athelstan Spilhaus był wybitnym geofizykiem i wynalazcą, m.in. batytermografu służącego do pomiaru temperatury głębin morskich.
  • Rzut został spopularyzowany ponownie w 2018 roku przez programistów i kartografów pracujących z nowoczesnymi systemami GIS.
  • Biegun północny jest pojedynczym punktem przy górnej krawędzi kwadratu, a środek mapy leży na południowym Oceanie Indyjskim.

Najlepsze linki wewnętrzne to te, które pomagają myśleć. Te rzuty pokazują inne odpowiedzi na ten sam problem: jak spłaszczyć kulę.

Czytaj dalej o mapach, które zmieniają intuicję

Często zadawane pytania

Służy przede wszystkim do badania i prezentowania oceanów. Na tej mapie wszystkie oceany świata tworzą jedno nieprzerwane ciało wodne, co ułatwia analizowanie prądów morskich i globalnego klimatu.

Jest to celowy zabieg. Aby zachować ciągłość oceanów na płaskiej mapie, Spilhaus przeniósł wszystkie cięcia kartograficzne na lądy. Ameryka Północna, Ameryka Południowa i Azja zostały podzielone.

Środek mapy leży na południowym Oceanie Indyjskim, a Antarktyda znajduje się tuż obok niego. Biegun północny jest pojedynczym punktem przy górnej krawędzi kwadratu.

Nie, jest to rzut wiernokątny. Zachowuje lokalne kąty i kształty, ale mocno powiększa obszary leżące blisko krawędzi kwadratu (czyli brzegi lądów).

Państwa przy krawędziach i narożnikach kwadratu, gdzie powiększenie jest największe: na naszej mapie zwłaszcza Argentyna, Chiny, Kanada i USA. Część z nich, a także Rosja, Meksyk i Peru, jest dodatkowo rozcięta krawędzią mapy.