Odwzorowanie Mollweidego

Pseudowalcowe wiernopoloweTwórca: Karl Brandan MollweideRok powstania: 1805

Mollweide pokazuje cały świat w elipsie i bardzo dobrze nadaje się do danych globalnych. Jest spokojniejszy wizualnie niż Gall-Peters, a jednocześnie zachowuje powierzchnię, więc często pojawia się na mapach klimatu, populacji i astronomii.

Przewodnik po odwzorowaniu

Elipsa, która zamienia świat w uczciwą planszę danych

W przeciwieństwie do prostokątnych rzutów cylindrycznych Mollweide zamyka świat w łagodnej elipsie. Ten kształt od razu mówi czytelnikowi, że patrzy na całą kulę spłaszczoną w kompromisowy obraz. Dzięki temu mapa nie udaje prostego, idealnego arkusza, tylko pokazuje własne ograniczenia.

Jego największą zaletą jest wierność pól. Jeśli kolorujesz kraje według emisji, klimatu, biomów albo gęstości danych, nie chcesz, aby Arktyka wizualnie kradła scenę. Mollweide pozwala porównywać zjawiska globalne bez tak brutalnej pomyłki skali jak u Merkatora.

Siatka kartograficzna świata

Wczytywanie siatki mapy...

Właściwości zniekształceń

CechaCharakterystyka
Powierzchnia
ZachowanaZachowana (odwzorowanie wiernopolowe)
Kształt
ZniekształconeZniekształcany (rosnące zniekształcenia przy krawędziach elipsy)
Odległości
ZachowanaFałszowane (wierne tylko na wybranych równoleżnikach)
Kąty i kierunki
ZniekształconeFałszowane
Ciągłość
ZachowanaZachowana

Historia i geneza

Opracowane in 1805 roku przez niemieckiego matematyka i astronoma Karla Mollweidego. Zostało stworzone jako odpowiedź na potrzebę wiernopolowego odwzorowania całego globu w formie zamkniętej, estetycznej elipsy.

Zastosowanie

Mapy tematyczne całego świata (strefy klimatyczne, gęstość zaludnienia), mapy astronomiczne nieba oraz prezentacje danych globalnych.

Jak czytać tę mapę?

Myśl o nim jak o mapie do kolorowania zjawisk globalnych: kształty są miękkie i miejscami wygięte, ale pola nie kłamią tak agresywnie.

  • Dobrze porównuje powierzchnie kontynentów i oceanów.
  • Krawędzie elipsy najmocniej zginają kształty.
  • Środek mapy jest zwykle łatwiejszy do czytania niż dalekie obrzeża.
  • Świetnie działa z mapami tematycznymi, mniej z mapami drogowymi.

Co zyskujesz, co tracisz

Mollweide zachowuje powierzchnię kosztem kształtów i kątów. To kompromis dobry dla danych, ale słaby dla intuicyjnej orientacji lokalnej.

Najlepsze do

Mapy klimatu, populacji, biomów, danych naukowych i nieba.

Unikaj przy

Nawigacja, mapy ulic, porównywanie lokalnych kierunków.

Ciekawostki, które warto zapamiętać

  • Mollweide jest popularny także w astronomii do map całego nieba.
  • Eliptyczny obrys pomaga wizualnie odróżnić go od prostokątnego świata Merkatora.
  • To jeden z klasycznych wyborów, gdy dane globalne są ważniejsze niż piękny kształt państw.

Najlepsze linki wewnętrzne to te, które pomagają myśleć. Te rzuty pokazują inne odpowiedzi na ten sam problem: jak spłaszczyć kulę.

Czytaj dalej o mapach, które zmieniają intuicję

Często zadawane pytania

Służy do globalnych map tematycznych przedstawiających zjawiska o charakterze powierzchniowym (np. strefy klimatyczne, globalne wskaźniki PKB) oraz w astronomii do map sfery niebieskiej.

Nie wolno go stosować do map o charakterze lokalnym (lokalna nawigacja, plany miast), ponieważ zniekształcenia na brzegach elipsy są zbyt duże.

Kraje leżące na bocznych krawędziach elipsy (np. wschodnia Rosja, Alaska, Australia, Nowa Zelandia), które ulegają silnemu wykrzywieniu i pochyleniu.

Kraje położone blisko przecięcia równika z południkiem zerowym (np. Gabon, Algieria, Wielka Brytania, Francja, a także Polska), które zachowują niemal idealne proporcje.

Stosunek powierzchni dowolnego obszaru na mapie do jego rzeczywistej powierzchni na globusie jest stały. Cel ten osiągnięto dzięki temu, że równoleżniki są liniami prostymi, ale ich rozstawienie maleje w kierunku biegunów, a południki są łukami elips.